Een goede vraag, want wat is een niet-zelfbewoningsclausule eigenlijk? Een niet-zelfbewoningsclausule is een clausule in het koopcontract waarin staat dat de verkoper nooit in het huis heeft gewoond en dus ook niet weet of er gebreken zijn. In dit artikel leggen we je meer uit over een niet-zelfbewoningsclausule.
Meer over niet-zelfbewoningsclausule
Bij het opstellen van een koopovereenkomst moet een verkoper veel informatie geven over het pand en de eigenschappen van het pand. Hierbij moet gedacht worden aan de bouwkundige eigenschappen die van belang zijn voor een koper.
Waarom is een niet-zelfbewoningsclausule belangrijk?
Op het moment dat een verkoper niet in een pand heeft gewoond, maar het wel wil verkopen, weet hij of zij dus niet of er eventuele gebreken zijn aan het pand. De huidige staat van het pand is bij de verkoper niet bekend. Dit is dan ook de reden dat daarom een niet-zelfbewoningsclausule opgenomen moet worden in de koopovereenkomst. De koper weet op deze manier dat de verkoper niet op de hoogte is van de eigenschappen van het pand.
Wanneer wordt de niet-zelfbewoningsclausule gebruikt?
De laatste jaren moeten woningcorporaties huurwoningen verkopen van de overheid. In deze situaties wordt ook gebruikgemaakt van een niet-zelfbewoningsclausule. Dit wordt ook gedaan door beleggers en opkopers van woningen. Op het moment dat er een niet-zelfbewoningsclausule is opgenomen in de koopovereenkomst, wil dat zeggen dat de koper een verzwaarde plicht heeft om onderzoek te doen. Een koper mag er hierbij niet vanuit gaan dat er geen gebreken zijn aan de woning of het betreffende pand. Hij moet zelf onderzoek (laten) doen naar de staat van de woning of het pand.
